Belinda’s verhaal
Ik, Belinda, heb een jaar geleden de cursus “Geweldloos verzet” gevolgd en dit heeft mij heel veel goeds gebracht dus ik vertel graag mijn verhaal.
Ik ben natuurlijk niet zomaar bij de cursus “Geweldloos verzet” terechtgekomen. Op dat moment had ik een behoorlijke crisis met mijn 15-jarige (pleeg)dochter. Ik worstelde enorm met haar gedrag. In mijn ogen was ze dominant, luisterde ze niet en zat ze bij het minste geringste in het ‘rood’. En eerlijk gezegd, ik, op een gegeven moment ook. Ik zag de band die we hadden opgebouwd afbrokkelen en dat greep me erg aan. Op het hoogtepunt van de crisis, waarin ik absoluut geen idee meer had hoe we verder moesten, bood jeugdzorg mij de cursus “Geweldloos verzet” aan.
Ik kreeg een kleine uitleg. Zover ik me herinner kwam het er eigenlijk op neer dat ouderwets ouderschap waarin je als (dominante) ouder grenzen stelt en gehoorzaamheid eist, niet meer werkt. Nee, beter is het om wel duidelijk je grens en wens aan te geven maar daarna de keuze aan je kind te laten. Zo! Dacht ik. Dat is lekker. Dus dan kan ze gewoon precies doen waar ze zin in heeft. Toevallig had ik de volgende ochtend al een lastig moment. Ze wilde niet naar school. Ik dacht even na en antwoordde zo rustig mogelijk, in plaats van boos en geïrriteerd. “Oké, dat valt onder spijbelen. Daar kan ik natuurlijk niet mee akkoord gaan. Maar het is jouw keuze. Je zou ook vandaag een spijbeldag kunnen opnemen want in principe mag je per jaar een aantal uren missen.”
Ik begrijp dat het volgende te mooi klinkt om waar te zijn, maar… Ze is boos naar school gegaan om vervolgens superenthousiast weer thuis te komen. Wat bleek? Ze had een erg leuke les gehad van een gastdocent. Veel later, lang na de cursus, vroeg ik eens aan haar waarin ze vond dat wij veranderd waren. Ze dacht diep na en zei toen. “Nou, het is beter maar ook poep! Jullie zeggen niet meer dat ik iets niet mag, maar zeggen wel wat jullie het liefste zouden willen. Dan kan ik ook niet meer boos worden, daar baal ik wel een beetje van.”
Ja, het gaat veel beter met ons en Nee het is zeker niet alleen maar zonneschijn. Nog altijd hebben we onze uitdagingen. Maar het lukt ons steeds beter om in het contact te blijven. Het is een kwestie van liefdevol vasthouden en loslaten.